Vefdagbók

10 dagar

Fri, 12 Jun 2009 17:22:05 GMT

Jæja þá..

Þrátt fyrir bakföll, boðaföll, bjánaföll og ýmislegt fleira í þeim dúr er förinni heitið til Krítar í fyrramálið að sóla sig og hafa það gott í eina viku. Eftir það kem ég aftur til álaborgar, tek síðasta prófið og skelli mér beinustu leið heim til Frónsins fagra. Fáir verða fegnari en einmitt ég þegar í Leifstöð kemur þar sem það þýðir að ég þarf ekki að búa áfram í Flatmörku eða bara í útlöndum yfirleitt. Kannski frekar mótsagnarkennt og kjánalegt miðað við landsflóttann af Íslandinu þessi misserin. En svona getur maður nú verið vitlaus.

Svínastían kvaddi mig með verkjum og pirringi síðastliðna nótt þegar danirnir þrír komu sem oftar heim af fylleríi með látum, hrópum, skarkala og köllum. Saran á leiðinni í próf snemma í morgun og var því ekki beint sú hressasta þegar hún skundaði fram á bolnum og sagði þessum drengjum að barasta snarhalda kjafti. Einn þeirra hafði svo skrifað formlega afsökunarbeiðni til mín í morgun þegar ég kom fram. Eins gott.

Stærsta könguló norðan Miðjarðarhafs hefur svo heiðrar mig með nærveru sinni inná baðherbergi síðustu daga. Mér finnst hún reyndar afskaplega flott og skemmtilegt að hún skuli vilja taka að sér að vinna hið óeigingjarna verk að éta maura og flugur. Einhverra hluta vegna eru ekki allir jafn sáttir og ég við þessa stæðilegu og vöðvamiklu könguló...

Hvað um það. Íslandið eftir 10 daga, en Krít fyrst og próf svo.

Knúsar og kossar

Sara Hrund

Ps. Getiði hver á afmæli eftir 9 daga, þann 21. Júní?

a)Jesús Kristur

b)Ástrós

c)Pollýanna

d)Melkorka Lofthæna

e)Mel Gibson

f)Ég

g)Kiefer Sutherland

Innbrot og eiturlyfjafíklar

Sat, 30 May 2009 11:25:12 GMT

Já góða fólk. Það er engin lognmolla þó lognmolla sé hér í Álaborginni

Á fimmtudaginn var ég að þvo þvott. Það er svo sem engin saga, nema að ég skrapp á náttkjólnum út í þvottahús og skildi eftir opna útidyrahurðina. Ólæsta það er. Nema hvað, að á þessum 3 mínútum sem ég var í þvottahúsinu fór einhver sambýlingur minn út úr húsinu og læsti á eftir sér og þar með læsti hann mig úti. Frábært. Ég byrjaði því að hringja dyrabjöllunni svona 38 sinnum, og banka og kalla.. og fara á bakvið og reyna að finna opinn glugga.. ég reyndi allt.. ég var alveg komin í ruglið yfir því að þurfa að vera á náttkjól úti þarna allan daginn..en þá sá ég mér til mikillar ánægju að teknóbólugrafni gaurinn við hliðina á mér var með smá rifu á sínum glugga. Ég hugsaði náttúrulega með mér.. ef ég get ýtt þessum glugga upp þá kemst ég inn!! Evil plan! Þannig að ég byrjaði, svona til að vera kurteis, að banka á gluggann og spyrja svona til öryggis hvort einhver væri þarna inni. Ekkert svar. Svo ég lagði eðlilega til atlögu. Ég barði inn gluggann og klifraði mér þarna inn á náttkjólnum og var komin með annan hluta líkamans innum gluggan þegar allt í einu, mér til mikillar undrunar, teknóbólugrafni gaurinn vaknar frekar brjálaður og hissa yfir því að það sé verið að brjótast inn til hans svona um hábjartan daginn. Öööö.. það tók smá tíma að útskýra þetta.. greyið gaurinn í algjöru sjokki og ekki að sjá húmorinn í aðstæðunum. En ég meina, hvað átti ég að gera. Hanga úti á náttkjólnum allan daginn eða??

Nú svo flutti inn nýr gaur í gær. Og ekki batnaði útsýnið við það skal ég ykkur segja. En gaurinn er afskaplega gæfulegur fíkniefnaneytandi, og í okkar fyrsta, annars skemmtilega samtali, sagði hann mér frá frábærum og eftirminnilegum sveppatrippum á Íslandi og hvernig best væri að blanda saman efnum. Ég náttúrulega alveg að kafna út áhuga. En hann er samt alveg næs, einsog allir þessir gaurar. Þrátt fyrir það að enginn þeira hafi snert tusku í þessar 7 vikur sem ég hef verið í burtu, og maður sé hættur að sjá raunverulegan lit gólfsins vegna skítabletta og köngulóarvefja.. en ég meina..eftirminnilegt J verst að ég á enga myndavél almennilega svona til að taka myndir af þessu æðislega greni fyrir ykkur. Hmm.. ég verð eiginlega að fara að kaupa mér filmu í myndavélina.

Nú en til að kóróna annars afar góða viku þá fékk ég 9,5 í fyrsta prófinu af þremur. Ég er afskaplega ánægð með það, og ekki frá því að ég sé dálítið montin með sjálfa mig. En alveg róleg. Ég deili því bara með Kormáki Könguló.

Jæja.

Knúsar og músar heim

Sara Hrund

Smásögutími

Mon, 09 Mar 2009 22:55:20 GMT

Gróflega áætlað

Mér var snöggt litið á vegginn og fann ég fótinn kippast við af kæti. Þögnin skar í gegnum eyrum af hávaða einskisins, sem aldrei nær hámarki nema á Hvítasunnunni. Fólkið þagði af undrun. Hvað var að gerast hugsaði pakkið og slefaði það smávegis í fötin sín af pirringi. Ég hljóp af stað og ætlaði aldrei að geta stoppað, enda var mér ýtt áfram. Ég náði ekki að stoppa fyrr.

Allt í einu, algjörlega uppúr þurru, byrjaði sólin að skína og hef ég aldrei verið jafn hissa, enda ekki skinið sól í 3 daga. Mamma sagði sisvona; „Sól sól“. Ég hló. Mamma er svo heimsk. Ég skildi hana eftir bundna við ljósastaurinn og hélt áfram að hlaupa. Ég varð að ná þessu, ég bara varð. Ef ekki fyrir þau þá fyrir mig.

Það var þögn. Ég hljóp. Ég var komin. Loksins þá náði ég að gróflega áætla.

Jóhanna verður rauð

Jóhanna sveiflaði hárinu og lagði af stað í berjamóinn. Hún hafði aldrei séð svo mikið af bláberjum fyrr, en henni fannst bláber ekki góð, svo hún ákvað að traðka á þeim öllum og eyðileggja þau. Hún hló nornahlátri;“ muahahah.... íííahhaha...“. Hún ætlaði aldrei að geta hætt að hlægja. Enda enginn tilgangur þar sem sporðdrekinn var í fimmta húsi. Klukk klukk! Sagði ljósálfurinn og sparkaði í hana þar sem hún stóð hlægjandi með bláberinn ónýt og kraminn á milli handanna. Jóhanna fór að hágráta og hljóp uppí fjall. Er það mál manna að Jóhanna hafi orðið rauð við þetta tilefni. Síðan þá hefur ekki af henni heyrst nema við hátíðleg tilefni.

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Spöggl

Mon, 02 Mar 2009 23:13:33 GMT

Spögglerí

Ef að maður getur fundið einhvern sem hefur það verra en maður sjálfur, og verður þá hneykslaður á sjálfum sér á því að kvarta yfir eigin hlutskipti fyrir vikið, er maður þá að gleðjast yfir óhamingju annarra?

Er rétt að kalla manneskju jákvæða fyrir að hugsa þannig?

Hvernig getur það verið jákvætt að hugsa sem svo að neikvæðar aðstæður geti orðið svo mikið verri? Er þetta tveir mínusar gera plús?

Af hverju er það svo að ef þú finnur til samkenndar með fjöldanum því hann hefur það jafn slæmt og þú, þá ertu líklegri til að líta framtíðina jákvæðum augum, en ef þú værir einn í slæmu stöðunni? Af hverju er betra að margir hafi það vont en einn? Er það rökrétt að ef að einn hefur það slæmt að hann í raun kveljist enn meir vegna þess að ekki fleiri en hann hafi það slæmt? Líður manneskjunni þá betur, ekki bara vegna þess að hún er ekki einangruð með sína stöðu og getur deilt henni með fjöldanum, heldur líka vegna þess að aðrir hafa það slæmt?

Spöggl.

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Glænýtt lag til tilefni gleðiviðburðar!

Tue, 24 Feb 2009 22:55:24 GMT

Davíðssálmur

(Lag: Ó nema ég)

Oft á ári haldin eru viðtöl,

sem túlka má sem ákveðna sjónkvöl,

maður engist, óast og snýst á einhvern veg,

ó nema Dé.

Hann er svo klár og vitur einsog Guðinn sá,

sem allt vissi en enginn mátti vita þá,

því almenningur heimskur semog ég,

en ó nema Dé.

Hann alltaf öllu réð,

og enginn gat það séð,

hvað hann var frábær

það er alveg satt.

Blessaður auminginn,

sakaður um allt út og inn,

ef ég vissi ei betur, hann væri engillinn.

Og Davíð hann mun aldrei okkur fara frá,

því ef það gerist allt fer sko til fjandans þá,

og allir missa æruna á einhvern veg,

ó nema Dé.

(einhverra hluta vegna koma alltaf broskallar ef ég ýti á ENTER... veit ekki alveg af hverju).

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Áttavillum stillum hillum dillum

Sat, 21 Feb 2009 20:39:49 GMT

Af og til gerist það að ég sé hversu virkilega vitlaus ég get verið. Þar sem ég er nýflutt hingað út í Rassgat þá er ég kannski ekki sú áttbesta sem til er. Það kom bersýnilega í ljós á fimmtudaginn síðasta. Ég sem sagt hélt af stað á hjólinu mínu góða sem leið lá í miðbæjarsiðmenninguna, og ákvað í heimsku minn að fara aðra leið en ég fer vanalega. Ég vissi alveg að ég var að fara í rétta átt, þar sem aðalvegurinn lá þarna hinumegin.

Ég hjólaði og hjólaði, stórglæsileg að vanda, með hárið sveimandi inn og út úr nefinu á mér, og slefið sveiflandi sér reglulega á eyrun. Jú og ég hjólaði alveg þangað til að ég gat ekki hjólað lengur því stígurinn tók allt í einu uppá því út á miðjum akri að enda bara. En haha.. ég vissi nú samt alveg að ég var að fara í rétta átt svo þegar ég tók eftir litlum malarstíg á milli skólagarða ákvað ég nú bara að halda áfram í rólegheitum mínum. Ekkert mál sko. Ég hjólaði og hjólaði, og svo kom einhver beygja sem lá jú alveg örugglega í rétta átt og allt. En svo einsog þruma úr afar heiðskíru lofti þá heyrði ég bara búmm búmmelúmm lúmm búmmbúmm. Það sprakk á hjólinu. Vá en gaman hugsaði ég.

En þar sem ég var á svo réttri leið ákvað ég að halda áfram, gangandi, í sömu átt, og áður en ég vissi var ég komin í þennan fallega sveitabæ þar sem voru lítil og falleg hús og gömul vindmylla og svona. Rosa lekkert. Mikið getur verið gaman að hjóla (ekki) í bæinn hugsaði ég. Það er svo mikið að sjá. En þrátt fyrir falleg útsýni þá var mig samt farið að lengja eftir að sjá manneskju. Og jú.. það leið ekki á löngu þangað til ég sá einn ungan mann með lítinn krakka. Það eina sem mér datt í hug var að spyrja hvort hann ætti pumpu svo ég gæti nú haldið áfram ferð minni. Jújújú.. auðvitað, ekkert mál, og byrjaði maðurinn að hamast einsog geitin við staurinn við að pumpa og pumpa. En allt kom fyrir ekki. Dekkið var í rugli.

Nú eins gáfuð og ég er, þá var ég ekkert að spyrja til vegar, neinei.. ég vissi alveg hvert ég var að fara og ég vissi nákvæmlega í hvaða átt skildi halda. Ég hélt því áfram þangað til ég gat ekki gengið lengra því ég vissi ekki fyrr en ég var komin út að þjóðveg. Og þá sá ég skilti. Þar stóð að ég var komin hálfa leið til Árósa og að það væru þónokkrir kílómetrar tilbaka til Rassgatsins. Nú skiltið benti mér í átt sem ég skildi ekki alveg, samkvæmt mínum hávísindalegu útreikningum, en ég ákvað nú samt að fylgja þessum vinsamlegu ábendingum vegamálastofnunar Danmerkur. Kannski hefði skiltið rétt fyrir sér.

Nú ég gekk þarna í vegkantinum samferða stórum mengunarspúandi trukkum, og leið einsog alveg týpísku fórnarlambi fjöldamorðingja. Sá fyrirsagnirnar fyrir mér í blöðunum. "Hefur einhver séð þessa ungu konu? Talið er að hún hafi ætlað í miðbæ álaborgar en þegið far með einum alræmdasta fjöldamorðinga Danmerkur, í óvitaskap enda útlendingur. Hún er lítil með dökkt hár. Síðast sást til hennar þiggja loft frá manni."

Nú þrátt fyrir þessa frábæru dagmartraðir þá gekk ég ótrauð áfram alveg þangað til ég kom að barnaskóla. Og mér til mikillar gleði og undrunar þá sá ég allt í einu í fjarska nokkur hús í Rassgati sem ég kannaðist við. Skiltið hafði sem sagt haft rétt fyrir sér. Jæja en ég vissi þá að þessi villuferð færi nú að enda. Og viti menn eftir langan langan tíma komst ég heim, með skaddað hjól og skaddaða sál eftir uppgötvun mína varðandi hversu heimsk ég get verið. Því þegar ég kom heim og athugaði á netinu hvert ég hefði eiginlega farið sá ég að ég fór gjörsamlega ekki á neinn hátt í átt til miðbæjarins. Ég fór eitthvað svo gjörsamlega allt allt annað og ekki einu sinni í nálæga átt.

Frábært.

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Dagur 16 í Rassgatssvínastíunni

Wed, 18 Feb 2009 20:03:17 GMT

Staðreynd 1: Ofninn virkar ekki og skilur brauðið mitt alltaf eftir hrátt í miðjunni en skorpuhart einsog gallaða kókflösku að ofan. Fyrir þau ykkar sem ekki vita þá elska ég slepjuheitt deig með smjöri og osti. Best ef brauðið er ennþá rennandi þegar ég reyni að skera í gegnum kókflöskuskorpuna.

Staðreynd 2: Meðleigjendur mínir eru allir hinar vænstu sálir og afskaplega næs gæjar, þó er ég ekkert að missa legvatnið vegna æpandi kynþokka þeirra. Einn þeirra er með 40 aukakíló, annar er með mínus 40 aukakíló, sá þriðji er alltaf lyktandi einsog svitastía, sá fjórði er heyrnarlaus vampíra og sá fimmti talar við sjálfan sig. Þetta er farið að hljóma einsog fallegur sumarsmellur..

Annars þá held ég mínum glæsileika hjólandi um með lambhúshettu íklædd 5 peysum og ullarpylsi í gettói dauðans þar sem hver einasta manneskja á hund sem geltir fyrir utan búðina, allir reykja og eru illa lyktandi þar fyrir utan af súrri svitafýlu. Hér er auk þess bannað að vera á ferðinni eftir klukkan átta á kvöldin, þar sem rugludallar eru á ferli sem gætu óvart kastað hendinni harkalega í andlitið á manni, já eða fyrir algjöra slysni og misskilning misst út sér: „ giv mig de penge bitch eller jeg dræber dig“. Allt meint í góðu auðvitað og ekkert nema óheppni og manni sjálfum að kenna að lenda í svona aðstöðu.

Nú.. annars er skólinn að rokka þessa 5 tíma á viku sem hann er. Tölvan mín, herbergið, herbegið, herbergið, herbergið, ræktin og herbergið rokka ansi vel þennan litla tíma sem er aflögu.

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Dagur 8 í Rassgatssvínastíunni

Tue, 10 Feb 2009 17:34:10 GMT

Ég er þrátt fyrir allt farin að kunna ágætlega við þessa svínastíu. Hún hefur sinn sjarma og lítið sem jafnast á við að búa með 5 karlmönnum. Þeir fóru til dæmis á fyllerí í eldhúsinu í gærkvöldi með tilheyrandi mannatali og huggulegheitum.... en sem betur fer böggar svona dæmi mig ekki neitt, svo þetta verður meira áhugavert en ekki, því hver fer á bjór og staupfyllerí á mánudagskvöldi yfir kvöldmatnum.

Í dag flutti inn nýr maður í staðinn fyrir Spánverjann, og hann er frá Nígeríu, svo núna er þetta orðið ágætlega alþjóðlegt. Ítali, Íslendingur og Nígeríumaður og svo þrír Danir. Hef á tilfinningunni að þrátt fyrir allan viðbjóðinn eigi þessi skítahola eftir að skilja eftir sig alveg ágætar minningar. Mér tókst meira að segja að láta klósettið lykta minna einsog kúkahola í dag, og telst það nú alveg hinn fínasti árangur á svínastíuskalanum.

Á sunnudögum er svo sameiginlegur matur, þar sem við skiptumst á að elda fyrir hvort annað. Það ætti nú að lífga þetta aðeins upp. Fjölþjóðlegar umræður um hitt og þetta.. ég verð svo alltaf með fast innlegg sem kallast: „ hvernig maður heldur klósetti hreinu án þess að fórna nokkrum bjórtíma“. Verð ábyggilega vinsælasta manneskjan á svæðinu. Einsog alltaf.

Lifið heil og sæl

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Dagur 6 í Rassgatssvínastíunni

Sun, 08 Feb 2009 12:29:19 GMT

Hér er mest allt við sama heygarðshornið..

Hér býr einn Ítali sem er ósköp indæll, en afar vannærður og lítill. Í ofanálag kann hann eiginlega enga ensku, og tala hann því í sérhljóðum og þögnum. Það eina sem ég heyri þegar ég tala við hann er (hann er þar fyrir utan afar nefmæltur); „eeee..you speaka danish aa?. I eee nota speaka danish good eee. I eeee likeaaa university eeee“. Hann er mikið fyrir sérhljóðana..

Nú fyrir ofan mig býr maður sem er annaðhvort vampíra eða heyrnarlaus fáviti.. eða kannski bara bæði. Hann byrjar alltaf á slaginu miðnætti að spila danstónlist á hæsta styrk svo veggirnir hristast og vindsængin mín verður ósjálfrátt að vatnsrúmi. Þetta er náttúrulega bara brandari.. en allavegana ég hélt reyndar í byrjun að það væri hljómsveit með æfingahúsnæði á efri hæðinni, en miðað við gæðin á tónlistinni held ég ekki að það sé möguleiki. Einhverra hluta vegna næ ég samt að sofna svo ekki ætla ég að skipta mér af þessu nema að hann fari að spila Slísí Díon, Anastasíu eða Depeche Mode.. þá erum við að tala um glæpsamlegt athæfi.

Í fyrradag sá ég svo mannapa í sundi. Hann var svo loðinn að sláttuvélin á Laugardagsvellinum hefði ekki dugað nema rétt á axlirnar, þá væri pokinn fullur. Hann var einsog gangandi hárkollugjafari fyrir fólk af afrískum uppruna. Ég hef aldrei séð annað eins.. og það sem kórónaði ósköpin var að hann hafði sennilegat rakað svona kraga á sig, svo hann var hárlaus frá viðbeini uppað augabrúnum.

Ég taldi skíta-kalkblettina áðan í sturtuklefanum.. þeir eru 42. Er að spá í að ráðast á sturtuklefann næst, þar sem klósettið tókst svona vel. Spurning um að þrífa veggina líka þar sem þeir eru ansi vel skreyttir dauðum skordýrum... mmm.. afríka... nema að þar voru þau öll á lífi sem var töluvert skemmtilegra.

Einsog þig sjáið þá er þetta allt saman afar áhugavert, frábært og umfram allt sjarmerandi.

Bið ykkur vel að lifa

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Áframhald á Rassgatssvínastíunni

Thu, 05 Feb 2009 21:03:20 GMT

Eftir 4 daga stret og baráttu við svarta skítinn í klósettinu hefur mér loksins tekist að gera klósettið pissvænt. Það er sem sagt hægt að njóta klósettferðarinnar uppað ákveðnu marki, því þrátt fyrir þrifin þá er megn skítafýla inná klósettinu, sturtuhausinn sprautar vatninu bara til hliðanna, gólfið er kalksokkið og klámblöð eins meðleigjandans skreyta vegg og ofn. Þannig að mig hefur aldrei langað jafn mikið að grafa mér holu út í garði og gera þarfir mínar þar. En herbergið er allaveganna orðið svefnvænt, reykingarstybban er hverfandi fyrir tilstillis hreingerninarlögs og ávaxta og eldhúsið hefur ekki breyst frá því síðast.

Ég dirfðist að rölta upp stigann á efri hæð hússins í dag, og blasti þá við mér gífurlega áhugaverð sýn. Tveir sófar, borð og sjónvarp, allt sirka 20 ára gamalt og hefur að öllum líkindum aldrei verið þrifið, og við erum að tala um að öll handföng og slökkvarar í íbúðinni eru þar fyrir utan svarbrúnir af þykkum skít síðastliðinna ára. Án þess að taka djúpt í árinni þá líður mér einsog ég búi í myndinni Trainspotting, því þessi íbúð er án efa það versta sem ég hef þurft að sofa í á mínum ferðalögum um heiminn. Að sofa á lítilli vindsæng hérna á herbergisgólfinu í 4 mánuði er himnaríki miðað við íbúðina í heild sinni.

Það skemmtilega við þetta líf er það að ef maður finnur tilganginn með öllu því sem manni er rétt uppí hendurnar þá birtist sá tilgangur manni þegar tíminn er réttur. HInsvegar þá er þetta náttúrulega bara djók. Hvað er í gangi í heiminum.. er brúðumeistarinn á fylleríi eða?? Til að bæta gráu ofan á mygluna þá fæ ég ekki að kaupa mér kort í ræktinni fyrr en næstu mánaðamót því það er fullt!!! Síðan fokking hvenær var fullt í ræktina?? Árið 1985 þegar ræktin var til húsa í skúr á höfninni eða..hafragrautur skrifræði. Nú hjólið mitt er enn ónothæft þar sem ég gleymdi lyklinum heima, JEIJ!!!, og lásinn er bulletproof helvíti, blandarinn minn nýji bræddi úr sér við fyrstu notkun og það er ekkert að gera þar sem það eru bara tímar 2 í viku. Er þetta spurning um að bora svo mikið í nefið á sér að maður fer að kroppa í heilann bara sér til skemmtunar??

Eða er brúðumeistarinn kannski að gera tilraun á mannlegri myglun? Það er ekki einsog það sé mikið um menningarlega viðburði hérna útí Rassgati, nema þá helst línudans í félagsheimilinu hér á næstu grösum. Er það tilgangurinn kannski.. að ég fari að læra línudans með rotnandi gömlu síspúandi pakki?? Geðveikt fyndið herra brúðumeistari. Þú ert fáviti!

I see trees are green, red roses too, I see them bloom for me and you..

Haha.. einmitt.. það er verið að lýsa lífríkinu inní veggjunum í þessari íbúð.

Ég og köngulærnar í loftinu, Guðrún, Sveinn og Aníta, kveðjum í bili.

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Svínastía í Rassgati

Tue, 03 Feb 2009 22:26:29 GMT

Lífið er undarlegt og kemur manni oft á óvart, þannig er það bara, sem betur fer annars væri ekki gaman að þessu. Ég kom aftur út til Álaborgar í fyrrakvöld eftir hið, ávallt, endalausa ferðalag frá Íslandi. Vegna óviðráðanlegra aðstæðna varð ég að finna mér íbúð með afar stuttum fyrirvara, sem stundum veit ekki á gott. Maður getur verið heppinn og lent á herbergi niðrí miðbæ með húsgögnum og öllu saman. Maður getur líka verið óheppinn og lent í svínastíu útí Rassgati með engum húsgögnum og 5 svínakarlmönnum.

Í gær fór ég niðrá stúdentagarðamiðlunina hér í miðbænum og undirskrifaði samning fyrir herbergi útí Rassgati, þar sem stóð að ég ætti að deila klósetti og herbergi með einum öðrum. Ég bara, ekkert mál, hef nú deilt ýmsu með ýmsum og skiptir mig svo sem engu máli á meðan fólk kúkar ekki á gólfið. Jæja, hvað um það, ég undirskrifaði samningin í sakleysi mínu, borgaði tryggingu og skundaði af stað til þess að ná í lykilinn að íbúðinni. Þeir hjá miðluninni voru náttúrlega ekki með lykilinn, neinei, það er einhver kona út í Rassgatinu sjálfu sem hann geymir og passar.. eða þannig. Því þegar ég kom útí Rassgat fannst ekki lykillinn að íbúðinni, mér til ómældrar ánægju og spennings. Þegar loksins konan var búin að rúlla sér fram og aftur á skrifstofustólnum í 40 mínútur og finnast bara í lagi að ég biði á meðan hún gerði ekkert í málinu, kom einhver húsvörður sem lét mig fá einhvern varalykil. En þá var mín náttúrulega orðin alltof sein í skólann og endaði því á því að eyða 2100 ísl. Krónum í leigubíl í skólann. Eitthvað sem er algerlega yfirgengilega frábært.

Jæja, dagurinn gekk, ég fór í skólann sem virtist með öllu tilgangslaust þar sem þetta var hangs í 3 tíma. Fór svo að gera mig til í flutningana við frábærar aðstæður og skemmtun svo ég segi næstum satt. Fékk kunningja minn til að sækja mig í siðmenninguna, og fékk ég að hlaða bílinn hans litlu búslóðinni minni þ.á.m. vindsæng, klappstól og borði sem ég fékk lánað hjá dananum, og skutlaði hann mér sem leið lá útí Rassgat. Þegar við loks komum á áfangastað blasti við okkur frábær sýn. Ég labbaði inní íbúðina og mætti þar 3 karlmönnum í eldhúsinu með bjór í annarri og mat í hinni. Ég varð náttúrulega helst til hissa, þar sem ég sá líka að eldhúsið var frekar stórt og íbúðin líka, og komst ég fljótlega að því að þarna búa 5 karlmenn auk mín. Jæja, ok.. mér er nokk sama, bara á meðan herbergið mitt lyktar ágætlega og klósettið er þannig að maður getur sest á það. Einmitt...Herbergið lyktar einsog 4 daga partýöskubakki, klósettið er svart, og þá meina ég svart, af skít (hef notað heimsmeistaraefni í klósettskít til þess að ná svertunni af... gengur ekkert), það er búið að krota á hurðarnar og alla ísskápana (lítur út einsog í versta gettói) og eldhúsið er fitugra en panna eftir blóðmörssteikingu. Þar að auki er heill ísskápur tekinn sérstaklega undir bjór... hér búa karlmenn. Það góða við þetta er að hérna er internet, sjónvarp og allt til alls í eldhúsinu sem þýðir minni kostnað fyrir mig.

Einsog allt annað er þetta reynsla í lífsbankann sem maður notar til góðs. Er búin að ná verstu öskubakkalyktinni úr herberginu, búin að þrífa klósettið eins vel og ég get, og búin að þrífa það sem ég get í eldhúsinu.. bara svona svo ég geti gengið um og notað hluti. Svo verður spennandi að sjá hvernig meðleigjendurnir koma út. Ég sé systur mína litlu í anda labba hérna inn....það yrði að taka það uppá video.

Jæja..

Skemmtileg byrjun.

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Jólafrí jólafrí...

Tue, 09 Dec 2008 08:39:16 GMT

Allt klappað og klárt.
Unga daman komin í jólafrí frá og með í gær.
Núna er bara að klára að pakka og flytja litlu búslóðina um húsnæði, fara á eitt bekkjajólahlaðborð, kyssa Jónas og skella sér sem leið liggur heim til Íslands.
Lendi ekki seinna 22:20 á Íslandi á fimmtudaginn.
Er hægt að hafa þetta betra?

kossar og knúsar
Sara Hrund

Spurning...

Thu, 04 Dec 2008 08:57:35 GMT

Frá hvaða landi er ég eiginlega?

a)Kríslandi

b)Gríslandi

c) Davíslandi

d)Asníslandi

e)Hrokíslandi

Svör óskast áður en Davíð lýkur starfsferli sínum hjá Seðlabankanum, sem er væntanlega eftir nokkur ár, nema að fólk vilji fá hann aftur í stjórnmálin og fá þá möguleikann á að kjósa hann út!

Já. Frá hvaða landi er ég eiginlega?

Kossar og knúsar frá einni sem situr við tölvuna í heila viku þar sem hún er í prófi....í heila viku sem sagt.

Sara Hrund

Jólin jólin allstaðar...

Wed, 26 Nov 2008 12:43:45 GMT

Það eru alveg að koma jól!! Núna eru bara nokkrir dagar í 1.desember og þá má ég spila jólalög og vera jólaleg alveg í næstum 6 vikur. ... ætla byrja jólastemninguna á því að sitja fyrir framan tölvuna í heila viku og leysa svokallað vikupróf, og svo ætla ég að halda uppá það með því að halda jóla“frokost“ með bekknum mínum. Að því loknu þann 11.desember ætla ég að skella mér uppí flugvél sem ætlar að fljúga alla leið heim til Íslands og þar ætla ég að líma mig fasta alveg til 1. febrúar 2009. 2009...hmmm... mér líður einsog það hafi verið í gær að ég var að pæla hvað ég ætlaði að gera um aldamótin, og maður var alveg að pæla í því 1995, því þá var svo óralangt í þau.

Helgin í Köben er búin. Þar var foreldrakynning á kærastanum kláruð, öll tækin í tivolínu kláruð með litlu frænku og systir kærastans kláruð líka. Gott að vera búin að klára. Algerlega frábær helgi, ógleymanleg fyrir margar sakir og svo er bara svo yndislegt að eiga góða fjölskyldu. Einnig er ekki verra að eiga vinkonu í Köben sem kann að gera ekki neitt og kann líka að búa til vettlinga handa manni á meðan hún gerir ekki neitt.

· Búin að komast að því að Bjúgnakrækir var samkynhneigður, Hurðaskellir var afbrýðisama týpan og Þvörusleikir var perri...

· Búin að komast að því að Geir er Kasper, Árni er Jesper og Davíð er Jónatan.

Tillaga að textabreytingum í nokkrum jólalögum(aðlagað íslensku samfélagi og náttúru):

Í skóginum stóð kofi einn verður að...

Í runnanum stóð kofi einn,

sat við gluggann Davíð einn,

þá kom lítið asnaskinn

sem vildi komast inn.

Davíð minn ég treysti á þig,

Jón Ásgeir hann skýtur mig,

Farðu litla asnaskinn,

því ég er ekki vinur þinn.

Meiri snjó meiri snjó meiri snjó verður að...

Er lækkar á lofti sólin

Þá því miður koma jólin,

Ég grenja´ í einsemd með Bó

Hví er ég ekki mjó, ekki mjó, ekki mjó.

Jólasveinar einn og átta verður að...

Litháarnir einn og átta,

Frá útlöndunum koma þeir,

Í fyrrakvöld er ég fór að hátta,

Þeir brutust allir inn hjá mér.

Jólin jólin allstaðar verður að ....

Hjólin hjólin allsstaðar, í roki með skítugar spjarirnar.

Ráðherrarnir keyra hjá og stara hjólafólkið á.

Hjólin hjólin allsstaðar...

Jólasveinar ganga um gátt verður að...

Steingrímur hann gengur um gátt, með kjaftinn sinn á lofti,

Ýtir öllum fávitunum, einsog víkingastotti.

Upp á stól, kjökrar hann Geiri,

Æ hættu þessum stælum Steini og ég skal láta sem ég heyri.

Upp á stól, grenjar hann Árni,

Veistu ekki Steini minn að ég er Árni úr járni.

Svona var nú það..

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Spennandi ...

Thu, 20 Nov 2008 15:34:20 GMT

Ástandið heima er áhugavert fyrir margar sakir, ekki síst þær að þroskahamlanir, einsog „ég sagði ykkur það“ syndromið, „þetta er þér að kenna, ekki mér“ fötlunin, „ ég tók aldrei þátt í þessu“ persónuleikaröskunin, „aumingja ég“ hömlunin og „ég veit hvernig á að leysa þetta“ einhverfan, verða mun sjáanlegri. Einnig koma fram vitleysingar sem reyna að gera innihaldslaust grín að ástandinu og fólkinu sem í því er, úr fjarlægð að sjálfsögðu, því enginn vill verða fyrir barðinu á fólkinu með þroskahamlanirnar.

Þeir sem vita ekkert hvað þeir eiga að gera við sjálfan sig eða vita það og finnst enginn hlusta á sig, svokallað „mótmælibara“ heilkennið, fara í bæinn einu sinni í viku og mótmæla. Sumir mótmælendur eru svo auk þess haldnir fleiri þroskahömlunum og halda því fram að matvæli tengist mótmælum á einhvern hátt. Hvernig það fólk hefur komist að þessari niðurstöðu er mér hulin ráðgáta, og einu mögulegu skýringuna er að finna í Hollywood. Muna ekki allir eftir því þegar hefur hjálpað mótmælum að kasta skyri í einhvern? Sá sem fyrir skyrinu hugsar ábyggilega: „ Áiiiiii!!!!, sjitt hvað það er vont að láta kasta í sig skyri, tjah.., já nú er þetta nú gengið út í vitleysu. Ég læt engan kasta skyri í mig, nehei....Best að segja af sér“.

Það skal samt sem áður tekið fram að sama manneskjan getur greinst með allar ofantaldar þroskahamlanir, og samt verið seðlabankastjóri.

Ég held næstum því að þjóðin ætti að leggjast á eitt og hrósa ríkisstjórninni og öðrum ráðamönnum þjóðarinnar í hástert, færa þeim bakkelsi, rósir, jólagjafir, nudd og að lokum bara“ bend over“, því kannski gæti öfug sálfræði virkað. Ráðamennirnir eru kannski orðnir svo þokukenndir og lokaðir á alla þessa neikvæði gagnrýni að það myndi fyrst sjokkrar þá þegar eitthvað jákvætt myndi gerast. Sumir myndu segja að núna væri tíminn til að sanna fyrir okkur sjálfum að lýðræði er ekki bara fínt orð á blaði, heldur er það verk og verkefni sem heil þjóð getur framkvæmt. Kannski er bara sniðugast að fólk mæti í flokkum í ráðuneytin og í alþingið og byrji að hjálpa til! Kannski er fólkið sem er við stjórn þar núna ekki í stakk búið til þess að ráða við þetta eitt, og kannski vantar því bara aðstoð. Kannski vill þjóðin líka fá meiri völd yfir eigin örlögum.

Kossar og knúsar

Sara Hrund

Ps. Köben um helgina í æðislegheit. Mamma, pabbi, Urður Ýr og Jónas og Hera líka. Þetta verður svo fallegt að ég bara get ekki beðið.